Od innych rybitw aleuckie najpewniej odróżnić można dzięki ciemnemu paskowi na lotkach II rzędu. Na Alasce często rybitwy aleuckie współwystępują z popielatymi (Sterna paradisaea), stosunkowo do nich podobnymi i mogącymi sprawiać trudności obserwatorowi. Również mają czarny wierzch głowy, jednak u rybitw aleuckich czoło jest białe. W okresie lęgowym dzioby i nogi rybitw aleuckich są czarne, natomiast u rybitw popielatych – czerwone.

Zasięg występowania Rybitwy aleuckie gniazdują na wyspach i wybrzeżach w północnej części Oceanu Spokojnego, zarówno od strony azjatyckiej, jaki północnoamerykańskiej. Rosyjskie kolonie lęgowe ulokowane są od wybrzeży Sachalinu i Kamczatki na północ po Zatokę Anadyrską, a do tego na Morzu Ochockim oraz Morzu Beringa – w Zatoce Olutorskiej i na Wyspie Karagińskiej. Południowa granica azjatyckiej części zasięgu znajduje się na szerokości 46°N.