Pluszcz rdzawogardły (Cinclus schulzii) – gatunek małego ptaka z rodziny pluszczy (Cinclidae), zamieszkujący południową Boliwię i północno-zachodnią Argentynę. Narażony na wyginięcie.
Systematyka Takson ten formalnie opisał Jean Cabanis w 1882 roku, nadając mu nazwę Cinclus schulzii, która obowiązuje do tej pory. Pluszcz rdzawogardły jest blisko spokrewniony z pluszczem białogłowym (C. leucocephalus), niekiedy łączono je w jeden gatunek. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Długość ciała 14–15,5 cm; masa ciała około 39,5 g.
Upierzenie matowoszare, bledsze na głowie i twarzy. Blady różowaworudy śliniak. Białe plamy na lotkach pierwszego rzędu widoczne w locie i podczas trzepotania skrzydeł. Krótki ogon i zaokrąglone skrzydła. Ciemne gołe części ciała.
Występowanie i środowisko Pluszcz rdzawogardły występuje na wschodnich stokach Andów w północno-zachodniej Argentynie (prowincje Salta, Jujuy, Tucumán, Catamarca) oraz w południowej Boliwii (departamenty Tarija i Chuquisaca).
Gatunek zamieszkuje stałe rzeki i strumienie z wodospadami, kaskadami, skałami i kamieniami w nurcie, często o klifowych brzegach, o szerokości od 5 do 15 metrów. Stanowiska lęgowe zazwyczaj znajdują się na wysokościach od około 1500 do około 2500 m n.p.m.