mały|Philip Burne-Jones, Wampir, 1897 Narzeczona z Koryntu (org. Die Braut von Korinth) – ballada Johanna Wolfganga von Goethego, napisana w 1797 r., nazwanym przez Friedricha Schillera „rokiem ballad”. Fabuła ballady została zaczerpnięta z traktatu O dziwach, autorstwa Flegona z Tralles, w którym zawarł opisy zjawisk nadprzyrodzonych. Narzeczoną z Koryntu uznaje się za pierwsze literackie opracowanie tematu wampiryzmu.
Treść utworu mały|Goethe w Kampanii Rzymskiej, obraz Johanna Heinricha Wilhelma Tischbeina, 1797 Ballada opowiada o młodym Ateńczyku, wyznawcy dawnej wiary, który przybywa do Koryntu, do domu przyjaciela swojego ojca. Gdy młodzieniec był jeszcze dzieckiem, ojcowie zaplanowali połączenie ich rodzin poprzez małżeństwo. Młodzieniec jest zmartwiony, ponieważ w międzyczasie przyjaciel ojca, wraz z całą rodziną, przeszedł na chrześcijaństwo. Jego wątpliwości zostają jednak szybko rozwiane. Pomimo późnej pory, matka dziewczyny wita go serdecznie i nakazuje przygotować wieczerzę. Reszta domowników jest pogrążona we śnie. Przybysz nie zostaje znęcony przez potrawy i napoje, pragnie jedynie snu po męczącej podróży.