Anton Arendt był powszechnie rozpoznawaną postacią w mieście, na spacerach wyróżniał go staromodny kapelusz na głownie i równie oryginalny duży czerwony parasol; krążyło o nim wiele anegdot. W 1868 ustąpił ze stanowiska dyrektora szkoły, przechodząc na emeryturę. Przez całe życie był bardzo oszczędny, dzięki czemu zgromadził dość pokaźny majątek o wartości 34 000 talarów, na który składał się majątek ziemski, papiery wartościowe, zobowiązania dłużników, do tego dochodziło 1400 talarów odsetek rocznych. Cały majątek w testamencie z dnia 26 marca 1885 zapisał miastu na pomoc dla biednych i stypendia dla uczniów, dokładnie wskazując sposób jego wydawaniaTadeusz Oracki Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla XIX i XX wieku (do 1945 roku).
Zmarł 24 kwietnia 1886 roku w Braniewie. Pochowany został na utworzonym przy jego finansowym wsparciu cmentarzu św. Katarzyny w okazałej kaplicy grobowej. Kaplica została zbudowana wg ścisłych zaleceń Arendta, który polecił, aby go po śmierci zabalsamować i tak pochować, aby sam mógł wstać w przypadku letargu. Pozorna śmierć była obsesją Arendta, poświęcił jej nawet jeden z rozdziałów napisanej przez siebie CzytankiDr.