Grävenitza obowiązywała coroczna opłata za dzierżawę działki z młynem w wysokości 40 talarów plus 10 talarów na rzecz wojskowego sierocińca, do którego należała działka.
W 1740 roku Fryderyk Wilhelm I zmarł, a na pruskim tronie zastąpił go Fryderyk II, w późniejszych czasach zwany Wielkim. Władca ten w latach 1745–1747 wybudował w bezpośrednim sąsiedztwie młyna Grävenitza pałac Sanssouci, mający być jego letnią rezydencją. Już podczas prac budowlanych Grävenitz wystosował wobec króla skargę z powodu znacznych strat w dopływie swobodnego wiatru do jego młyna, jakie miał powodować wznoszony pałac. W ten sposób zapoczątkował z władzami królewskimi spór prawny, który w późniejszych czasach zyskał sławę jako odbiegająca od rzeczywistych faktów „Legenda o młynarzu z Sanssouci” (niem. Legende vom Müller von Sanssouci). Zgodnie z jej treścią Grävenitz miał zagrozić pozwem sądowym królowi chcącemu mu odebrać młyn.