Ochrona Czynnikami zmniejszającymi natężenie choroby są: Zakopanie zainfekowanych resztek pożniwnych poprzez orkę drastycznie zmniejsza poziom inokulum, ale nie eliminuje go całkowicie. Tempo rozpadu resztek pożniwnych zależy od zimowych warunków pogodowych. Bardzo ważną rolę odgrywa płodozmian. Przerwa rotacyjna trwająca od dwóch do czterech lat z uprawami nie będącymi gospodarzami (np. zboża) zmniejsza inokulum, a tym samym natężenie choroby. Istotna jest gęstość roślin i nawożenie azotem: Mniejsze zagęszczenie i niższe poziomy azotu zmniejszają częstość występowania i nasilenie raka. Ponadto na poletkach o większym zagęszczeniu (8 roślin/m2 = 80 000 szt./ha) stwierdzono większą liczbę uszkodzeń łodygi słonecznika w porównaniu z poletkami o relatywnie niższym zagęszczeniu (5 szt./m2 = 50 tys./ha). W Stanach Zjednoczonych stosuje się zagęszczenie 50 000/ ha lub mniejsze. Zaprawianie nasion. Zwalczanie chwastów. Są one znaczącymi rezerwuarami inokulum patogenuów. Mogą one przetrwać na dziko rosnących słonecznikach (Helianthus annuus), rzepieniu włoskim (Xanthium italicum), rzepieniu pospolitym (Xanthium strumarium), Xanthium pungens i łopianie (Arctium), mietelniku żakuli (Kochia scoparia), różnych gatunkach komos (Chenopodium), rdeście Polygonum pensylvanicum i krokoszu błękitnym (Carthamus lanatus). Żywicielami P.