Zarodniki w kształcie cytryny, rzadziej nieco elipsoidalne lub kątowo-jajowate, z widoczną ekscentryczną porą rostkową, gładkie, ciemnoczerwonobrązowe, o wymiarach 10–15,5 × od 8–11 µm, średnio grubościenne. Podstawki 4-sterygmowe. Pleurocystydy workowate lub szeroko cylindryczne o wymiarach do około 100 × 35 µm. Cheilocystydy workowatedo szeroko wrzecionowato-komorowatych i wymiarach do około 90 × 30 µm. Skórka zbudowana ze sferoidalnych komórek o zwężających się podstawach. Występują sprzążki. Gatunki podobne Najbardziej podobne są: parasolka złotawa (Parasola auricoma), Pseudocoprinus lacteus, parasolka cieniolubna (Parasola leiocephala) i parasolka liliowawa (Parasola lilatincta). Pewne ich rozróżnienie możliwe jest tylko poprzez analizę mikroskopowych cech budowy. Charakterystyczną cechą P. plicatilis są duże i kanciaste zarodniki z ekscentrycznymi porami rostkowymi. P. leiocephala jest morfologicznie praktycznie identyczna. Mikroskopowo odróżnia się mniejszymi i bardziej kanciastymi zarodnikami.