2, Dresden – Breslau 1910, s. 15, chociaż można również spotkać stanowisko, iż z ówczesną transformacją pierwotnej budowli w klasycystyczny pałac, wzniesieniem cieplarni i oranżerii, a także założeniem parku należy wiązać nazwisko Karla Fryderyka Schinkla.
Po śmierci księżnej Doroty (1862) właścicielem pałacu został jej młodszy syn, Aleksander Edmund markiz de Talleyrand-Périgord. Z jego inicjatywy na początku lat siedemdziesiątych XIX w. pałac wraz z przyległą oranżerią zostały przebudowane według projektu A. JaekelaK. Adamek-Pujszo, op.cit., s. 42..
W 1879 pałac zakupił Karl Rudolf Friedenthal, który ożenił się z Fanny von Rosenberg. Po śmierci Rudolfa obiekt przejęła jego córka Renata von Lancken-Wakenitz.
Spalony przez wojska radzieckie w roku 1945 nie został odbudowany.
W 2018 roku zabezpieczono ruiny pałacu oraz udostępniono je zwiedzającym. Rewitalizacja parku odbyła się w ramach projektu „Zachowanie i wykorzystanie historycznych krajobrazów parkowych w Branitz i Zatoniu" i kosztowała blisko 17 milionów złotych.