śmierć 10 z 15 tysięcy miejscowych chrześcijan. 1946 – Konstytucja Japonii likwiduje państwowy status shintō, potwierdza równość wszystkich religii oraz wolność wyznania i sprzyja nowym konwersjom na chrześcijaństwo w okresie powojennym. 1949–1953 – do Japonii przybyło ok. 1500 misjonarzy chrześcijańskich. Pojawiają się nowe Kościoły protestanckie (np. ewangelikalne i zielonoświątkowe) z Europy i Ameryki. Powstają też nowe japońskie wyznania i grupy chrześcijańskie. Wzrosły konwersje wśród wykształconej klasy średniej. Liczba protestantów podwoiła się do 400 000, a liczba wyznawców Kościoła rzymskokatolickiego wzrosła ponad 3 razy, do 323 599. 1955 – o. Mieczysław Maria Mirochna zakłada Klasztor Franciszkanek w Konagai. 1969 – Świadkowie Jehowy organizują pierwszy kongres międzynarodowy w Japonii. 1970 – Japoński Kościół Prawosławny otrzymał autonomię. 1973 – początek objawień maryjnych i powstanie sanktuarium w klasztorze Służebnic Eucharystii w Akita. 1975 – w Tokio została otwarta pierwsza w Japonii i całej Azji świątynia mormonów. 1976 – powstała koło Tokio pierwsza japońska Sala Zgromadzeń Świadków Jehowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Chrześcijaństwo w Japonii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.