Po utracie przez Szwecję Finlandii handel smołą znacznie zmalał i od 1848 wyspę wykupiło Towarzystwo Hurtowników i Armatorów w Sztokholmie na cele stoczniowe. W 1849 zbudowano dwa doki i przepompownię według projektu Nilsa Ericsona. W tym samym czasie powstał most Beckholmsbron. W latach 1871–1872 wybudowano dom dla naczelnika portu, na górce zwanej Stenvillan. Zaprojektował go Axel Kumlien. Doki rozbudowano i przedłużono w latach 70. i 90. XIX wieku do 102 i 99 metrów. Kolejny pożar w 1873 zniszczył kilka budynków i doprowadził m.in. do budowy nowego budynku mieszkalnego dla robotników.
Miasto Sztokholm przejęło Beckholmen od Towarzystwa Hurtowników i Armatorów w 1918 i w tym samym roku sprzedało ten obszar przedsiębiorstwu Kungl. W latach 1923–1925 Administracja Marynarki Wojennej w dysponowała na wyspie dużym dokiem dla krążowników i okrętów pancernych Marynarki Wojennej. Doki były potem wypożyczane przedsiębiorstwu Finnboda Varf (do połowy lat 80. XX wieku). Stocznia zbankrutowała w 1991. Nowo utworzona GV Varv AB rozpoczęła działalność w 1992. W 1998 zarządzanie wyspą przejęła Djurgårdens Förvaltning.
Zobacz też Kastellholmen (dawniej Lilla Beckholmen, inna, sąsiadująca wyspa)
Przypisy
Kategoria:Wyspy w Sztokholmie