thumb|right|Tipi Szoszonów Szoszoni (nazwy własne: Sosoni’ i Newe, , ) – grupa plemion Indian Ameryki Północnej, znanych też jako Węże (). Należą do rodziny językowej uto-azteckiej. Pierwotnie zamieszkiwali obszar Wielkiej Kotliny pomiędzy południem obecnego stanu Idaho a Doliną Śmierci w Kalifornii, pomiędzy górami Smiths Creek w stanie Nevada a dzisiejszym miastem Ely, Nevada a także tereny obecnego zachodniego stanu Wyoming i górnego biegu rzeki Kolumbia. Największym skupiskiem Szoszonów był szczep Szoszonów znad Rzeki Wiatrów w Wyoming.
Wyróżnia się trzy główne grupy Szoszonów:
Szoszoni Północni - zamieszkiwali dorzecze górnego biegu rzeki Kolumbia, w XVIII wieku zdobyli konie, polowali na bizony. Ich cechą wyróżniającą była m.in. duża rola łososia w diecie. Szoszoni Wschodni - zamieszkali okolice zachodnie obecnego stanu Wyoming. Szoszoni Zachodni - w odróżnieniu od Północnych i Wschodnich nie posiadali koni i nie polowali na bizony.
Historia Źródła nazwy Szoszoni nie są jasne. Jest to określenie, które nadali plemieniu koloniści, biali Amerykanie, na początku XIX wieku. Szoszoni określali samych siebie terminem Neve, który oznacza w ich języku ludzie.