Eomanicapsocus – wymarły rodzaj owadów z rzędu psotników i rodziny Manicapsocidae, obejmujący tylko jeden znany gatunek – Eomanicapsocus melaniae.
Taksonomia Rodzaj i jego gatunek typowy opisali po raz pierwszy André Nel, Jakub Prokop, Gael De Ploëg oraz J. Millet w 2005 roku. Opisu dokonano na podstawie inkluzji kilku okazów w bursztynie z Oise, odnalezionym we francuskim departamencie Oise, w gminie Le Quesnoy. Inkluzje zdeponowane zostały w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Skamieniałości datowane są na wczesny eocen.
Nazwa rodzajowa Eomanicapsocus to połączenie słowa eocen z nazwą współczesnego rodzaju z tej samej rodziny – Manicapsocus.
Morfologia Psotnik ten osiągał około 2,7 mm długości ciała oraz nieco ponad 3 mm długości i 1,1 mm szerokości przedniego skrzydła. Oskórek ciała i skrzydeł pozbawiony był spłaszczonych łusek. Głowa miała niewystający zaustek, duże czoło i wykształcony pośrodkowy szew epikranialny. Stosunkowo duże oczy złożone porastały szczecinki. Przyoczka miały równe rozmiary i rozmieszczone były na planie trójkąta. Czułki miały biczyki złożone z trzynastu członów. Głaszczki szczękowe charakteryzowały się członem czwartym nieco dłuższym od drugiego. Przednie skrzydło było przezroczyste, o nagiej błonie, żyłkach i brzegach. Jego pterostygma była wydłużona i zamknięta od strony nasadowej.