Po przybyciu do Wielkiej Brytanii teatr został włączony do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Wskutek przedłużającego się transportu sprzętu oraz całego dobytku z Włoch pierwsze próby odbyły się dopiero w grudniu 1946. Ta przedłużająca się przerwa przyczyniła się do odchodzenia kolejnych aktorów, którzy czasem organizowali osobne zespoły teatralne. Pierwsze premiery Teatru Dramatycznego 2 KP odbyły się w styczniu 1947: 6 stycznia w Carlton Park wystawiono Pastorałkę, a 21 stycznia w Edynburgu – Skalmierzanki. Teatr dał także serię występów podczas festiwalu w londyńskim Scala Theatre, który odbył na początku lipca 1947. Zbiegło się to z jubileuszem czterolecia działalności teatru. Cykl przedstawień obejmował: Śluby panieńskie, Skalmierzanki, Gdzie diabeł nie może… oraz przedstawienie premierowe – Droga Konrada w reżyserii Radulskiego. Po tych wydarzeniach teatr podzielił się na dwie grupy. Jedna pod kierownictwem Jadwigi Domańskiej wraz z Leopoldem Pobóg-Kielanowskim pozostała w Anglii, a druga z Wacławem Radulskim przeniosła się do Szkocji, gdzie odbyła objazd po miejscowościach Szkocji i Anglii, odwiedzając skupiska Polaków.