Tadeusz Wasilewski (Chochlik-Wasilewski) herbu Drzewica (ur. 19 sierpnia 1795 we wsi Artasów, zm. 1 maja 1850 we wsi Juśkowice k. Złoczowa) – ziemianin, od 1817 r., poseł, a od 1830 r. wicemarszałek Stanów Galicyjskich. Jeden z pionierów pracy organicznej w Galicji, wielki orędownik i działacz na rzecz uwłaszczenia chłopów. W 1843 r. jako jeden z pierwszych w Galicji podjął eksperyment zniesienia pańszczyzny na swoich ziemiach.

Życiorys Pochodził z niezamożnej rodziny szlachty zaściankowej wschodniej Galicji. Artasów, rodzinną wieś Tadeusza, ojciec Jan Wasilewski, dzierżawił wówczas od brata ciotecznego Uruskiego. Po zakupie wsi Kniaże k. Złoczowa, rodzina Wasilewskich przeniosła się tam na stałe.

Absolwent Uniwersytetu Lwowskiego, autor licznych rozpraw na temat ówczesnej sytuacji najniższych warstw społecznych, m.in. „Dzieje ludu wiejskiego w Polszcze”. Zasłużył się jako działacz na rzecz budowy szkolnictwa polskiego na kresach czerwieńskich, a przede wszystkim walką o uwłaszczenie galicyjskich chłopów. W 1843 r, jako jeden z pierwszych w Galicji, wprowadził w należących do niego Juśkowicach, eksperymentalny projekt zniesienia pańszczyzny.