Jan de Koning (ur. 31 sierpnia 1926 w Zwartsluis, zm. 8 października 1994 w Lejdzie) – holenderski polityk, senator i deputowany, minister w różnych resortach, działacz ugrupowań chrześcijańsko-demokratycznych.
Życiorys Syn Dirka de Koninga, burmistrza Zwartsluis, usuniętego ze stanowiska za odmowę współpracy z niemieckim okupantem podczas II wojny światowej. Jan de Koning od 1943 działał w ruchu oporu, pomagając przy zrzutach broni i dystrybucji wydawanych przez podziemie gazet. Po wyzwoleniu w stopniu kaprala służył w Holenderskich Indiach Wschodnich. Od 1948 studiował geografię społeczną na Uniwersytecie w Utrechcie, doktoryzował się w 1958. Od 1955 pracował jako socjolog w instytucie prowadzonym w Hadze przez chrześcijańską organizację Convent van Christelijk-Sociale Organisaties. W latach 1961–1964 był pracownikiem naukowym na Wolnym Uniwersytecie w Amsterdamie. Później do 1971 pełnił funkcję sekretarza generalnego CBTB, związku chrześcijańskich rolników i ogrodników.