Kościół świętego Stanisława w Żytowiecku – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat krobski archidiecezji poznańskiej).
Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1773–1777 ufundowana przez Maksymiliana Mielżyńskiego pisarza wielkiego koronnego, dziedzica wsi. Kościół został odnowiony w 1949 roku, polichromia autorstwa Józefa i Łucji Oźminów została wykonana w 1956 roku. Budowla reprezentuje styl późnobarokowy.
Świątynia jest orientowana, murowana, otynkowana. Kościół jest trójnawowy, halowy, trzyprzęsłowy. Zostł wzniesiony na planie prostokąta, z czworokątną wieżą przy fasadzie zachodniej. Półkoliste wybrzuszenia ścian na środku elewacji bocznych i wschodniej akcentują centralną kompozycję wnętrza: cztery pięcioboczne, opięte parami pilastrów filary podtrzymują kopulaste, podparte parzystymi gurtami, sklepienie środkowego przęsła nawy głównej oraz pddzielają od siebie węższe przęsła naw bocznych, prezbiterium i zachodnie przęsło nawy głównej, nakryte sklepieniami żaglastymi opartymi na gurtach, spływającymi na przyścienne pilastry. Przy prezbiterium w przedłużeniu naw bocznych są umieszczone wydzielone: zakrystia i loża kolatorska, nad którymi znajdują się empory otwierające się arkadami na świątynię.