thumb|Jerzy Stolarow – mistrz Warszawy 1927 Jerzy Stolarow, właściwie Gieorgij Stolarow (ur. 24 kwietnia 1898 w Moskwie, zm. 26 września 1970 w Łodzi) – rosyjski i od 1929 roku polski tenisista okresu międzywojennego, reprezentant i dwunastokrotny mistrz Polski; przedsiębiorca.
Życiorys Jerzy Stolarow urodził się 24 kwietnia 1898 roku w Moskwie. Rosyjska rodzina Stolarow, mieszkająca na stałe w Moskwie, była od 1888 roku właścicielem i współwłaścicielem fabryki przy ulicy Rzgowskiej 26/28 w Łodzi. Po I wojnie światowej rodzina przeprowadziła się do Łodzi. W roku 1925, w cerkwi Świętego Aleksandra Newskiego przy ulicy Kilińskiego w Łodzi, Jerzy Stolarow poślubił Walentynę Łappę, a w 1929 roku otrzymał polskie obywatelstwo.
W roku 1924, tuż przed przyjazdem do Polski, Jerzy Stolarow wygrał pierwsze mistrzostwa ZSRR w tenisie ziemnym. W Polsce bracia Jerzy i Maksymilian Stolarow byli członkami Łódzkiego Klubu Lawn-Tennisowego. Pierwsze zwycięstwo Jerzego Stolarowa w Polsce to zdobycie w 1925 roku, wraz z Karolem Steinertem, tytułu mistrza Polski w deblu. W 1927 roku Jerzy Stolarow zdobył mistrzostwo Polski w tenisie w grze pojedynczej.