Lew berberyjski (Panthera leo leo) – wymarły na wolności podgatunek lwa afrykańskiego, ssaka z rodziny kotowatych. Lew berberyjski był również nazywany „lwem północnoafrykańskim”, „lwem Atlasu” lub „lwem egipskim”.
Charakterystyka Długość grzywy waha się od 8 do 22 cm. Lew mierzy od 2,30 do 2,80 m. Według dziewiętnastowiecznych myśliwych to mógł być największy lew w historii, lecz nigdy nie udało się tego udowodnić, gdyż lwy w niewoli nie odżywiają się tak, jak na wolności, więc były mniejsze. Badania przeprowadzane w Parku Narodowym Serengeti wykazały, że temperatura otoczenia oraz poziom testosteronu mają wpływ na wielkość i kolor lwów.
Historia nazwy W 1758 roku Karol Linneusz nazwał zwierzę Felis leo. W 1826 roku Johann Nepomuk Meyer nazwał zwierzę Felis leo barbaricus, ponieważ zaobserwował je w Berberii. Henri Marie Ducrotay de Blainville w 1843 roku nazwał lwa Felis leo nubicus, również z uwagi na obszar zaobserwowania.
W 1939 roku Glover Morrill Allen stwierdził, że Felis leo barbaricus oraz Felis leo nubicus to ten sam podgatunek.