mały|240px|Replika (5:1) rzeźby Katarzyny Kobro (plener „What Now?”, 1986, Elbląg) thumb|240px|Grób Katarzyny Kobro-Strzemińskiej i jej córki, Niki Strzemińskiej, na cmentarzu prawosławnym na Dołach w Łodzi (2007) Katarzyna Kobro (ur. w Moskwie (lub Rydze), zm. 21 lutego 1951 w Łodzi) – polska rzeźbiarka awangardowa pochodzenia niemiecko-rosyjskiego.
Życiorys Katarzyna Kobro urodziła się 14 lub 26 stycznia 1898 w Moskwie jako córka Jewgenii Rozanow i Mikołaja von Kobro.
Wczesne lata życia spędziła w Rydze, a następnie w 1915 roku przeprowadziła się z rodziną do Moskwy. Tam ukończyła ewakuowane z Warszawy III Żeńskie Gimnazjum Warszawskie. W latach 1917–1920 studiowała w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Była członkinią Moskiewskiego Związku Artystów, obok m.in. Kazimierza Malewicza, Olgi Rozanowej, Lubow Popowej, Władimira Tatlina i Aleksandra Rodczenki.
W 1920 roku Kobro wyszła za mąż za, poznanego w Moskwie, awangardowego artystę Władysława Strzemińskiego (1893–1952). Na początku 1922 roku uciekła do Polski i w 1924 roku uzyskała obywatelstwo polskie. Ich jedynym dzieckiem była Nika Strzemińska (ur. 1936, zm. 2001), lekarz psychiatra i pisarka, propagatorka sztuki swoich rodziców.