Projekt i budowa „Chicago” został zamówiony w stoczni John Roach & Sons w Chester w ramach kontraktu na cztery jednostki, określanego od ich nazw jako „program ABCD”, obejmującego trzy krążowniki i awizoProgram ABCD obejmował okręty: „Atlanta”, „Boston”, „Chicago” i „Dolphin”. . Ich zamówienie zatwierdził Kongres USA ustawą z 3 marca 1883 roku. Były to pierwsze amerykańskie okręty tak zwanej „Nowej Marynarki” (New Navy), tworzonej po okresie zastoju po wojnie secesyjnej. „Chicago” był największym z nich i jedynym klasyfikowanym jako krążownik I klasy.
Budowa okrętu rozpoczęła się 29 grudnia 1883 roku. Został zwodowany 5 grudnia 1885 roku, jednak wkrótce po tym stocznia zbankrutowała, przez co budowa „Chicago” przedłużyła się o trzy lata i ostatecznie została dokończona w nowo powstałej stoczni Delaware River Iron Ship Building and Engine Works. Matką chrzestną okrętu była panna E. Cleborne. Wejście do służby okrętu nastąpiło 17 kwietnia 1889 roku. Koszt budowy wyniósł niecałe 890 tysięcy dolarówKoszt niecałe 890 tys. dolarów lub 177,8 tys funtów szterlingów według , inne źródła podawały równowartość 182 677 funtów (). Na początku XX wieku okręt miał przydzieloną literę sygnałową: Q.