Bezpośrednio przed I wojną światową, gdy okręt służył do celów szkolnych, uzbrojenie stanowiło tylko osiem dział kalibru 127 mm L/40 i sześć kalibru 102 mm L/40. W 1918 roku zamieniono je na cztery nowsze działa kalibru 127 mm L/50 i dwie armaty przeciwlotnicze kalibru 76 mm.
Opancerzenie Opancerzenie kadłuba stanowił tylko częściowy pokład pancerny o grubości 38 mm w płaskiej części nad siłownią i 19 mm nad komorami amunicyjnymi, a 38 mm na bocznych skosachRozmieszczenie pancerza wg , grubość wg (1,5 cala = 38 mm; Lisycyn podaje 37 mm). Długość pokładu nad siłownią wynosiła tylko 41,5 m. Po modernizacji w 1898 (lub 1904) roku dodano pancerz 38 mm nad maszyną sterową, pas burtowy grubości 25 mm chroniący kazamaty i pas wzmacniający dziób o grubości 29 mm i długości 21,3 m na wypadek taranowaniaSzczegóły modernizacji wg , lecz źródło to podaje, że miała miejsce w latach 1895–1898, natomiast podaje daty 1903–1904.. Pewną ochronę przeciw pociskom mniejszego kalibru dawały zasobnie węglowe wzdłuż burt nad pokładem pancernym na śródokręciu (poniżej stanowisk dział 203 mm i pomiędzy nimi).
Działa głównego kalibru miały maski grubości 102 mm.