Klemens Urmowski (ur. 23 stycznia 1780 we Lwowie, zm. 4 października 1827 w Warszawie) – prawnik, sędzia, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, bibliofil.
Życiorys Urodził się dnia 23 stycznia 1780 w rodzinie Piotra i Marianny z Piaseckich, ojciec jego był skromnym urzędnikiem państwowym. Pomimo skromnych warunków życia razem ze swoim bratem Leonem otrzymał staranne wykształcenie. Po ukończeniu lwowskiego gimnazjum wstępuje do Uniwersytetu Lwowskiego na wydział prawa.
Po ukończeniu studiów odbywa dwuletni staż w kancelarii adwokackiej a następnie pracuje jako austriacki urzędnik rządowy mieszkając w Lublinie.
Za czasów Księstwa Warszawskiego w 1809 zostaje mianowany prokuratorem generalnym województw lubelskiego i podlaskiego i następnie sędzią przy trybunale cywilnym w Lublinie.
W 1815 zostaje sędzią sądu apelacyjnego oraz prokuratorem generalnym Królestwa Polskiego. Zostaje powołany na członka Komisji Najwyższej Egzaminacyjnej w Królestwie.
Z chwilą utworzenia Uniwersytetu Warszawskiego jest w nim wykładowcą: encyklopedii prawa, zasad prawa natury, statystyki, Instytucji prawa rzymskiego i w późniejszym okresie już jako profesor stały – prawa kryminalnego i kościelnego.