Haft sashiko był powszechnie używany zarówno do wzmacniania już połatanych ubrań, ale również do mocowania nowych łat, wzmacniających materiał. Był również używany do nakładania na siebie warstw cienkich tkanin w celu stworzenia ciepłego ubrania, a w przypadku niektórych ubrań, jak płaszcze strażaków (hikeshi-banten), do tworzenia wytrzymałego i chłonnego materiału, moczonego w wodzie przed gaszeniem pożarów. Chociaż większość sashiko jest wykonywana zwykłą fastrygą, technika ta jest powszechnie używana do tworzenia dekoracyjnych i powtarzalnych haftów i może być używana do celów czysto ozdobnych.
W tworzeniu sashiko wykorzystuje się głównie wzory geometryczne, które dzielą się na dwa główne style: moyō-zashi, w którym wzory tworzone są długimi liniami fastryg; hitome-zashi, gdzie wzór tworzony jest z prostopadłych do siebie fastryg, równomiernie rozmieszczonych i równej wielkości. Typowe motywy sashiko to między innymi: fale, góry, bambusy, strzały, trawy i zazębiające się kształty geometryczne, jak shippō-tsunagi (nakładające się koła). Haft sashiko był tradycyjnie wykonywany przy użyciu specjalnych igieł i nici, ale współcześnie stosuje się nowoczesne nici hafciarskie i igły hafciarskie.