Węgielka karmelitanka (Odontosia carmelita) – gatunek motyla z rodziny garbatkowatych. Zamieszkuje Europę. Gąsienice żerują na brzozach, rzadko na olszach. Osobniki dorosłe są aktywne nocą.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1798 roku przez Eugeniusa J.C. Espera pod nazwą Phalaena (Bombyx) carmelita. Jako miejsce typowe wskazano Gunzenhausen w Niemczech. Jest gatunkiem typowym rodzaju Odontosia, który został wprowadziony w 1819 roku przez Jacoba Hübnera.
Morfologia Owad dorosły Motyl o ciele krępej budowy i rozpiętości skrzydeł sięgającej od 40 do 48 mm. Głowa jest zaopatrzona w nieowłosione oczy złożone, krótkie głaszczki i uwstecznioną ssawkę, natomiast pozbawiona przyoczek. Czułki osiągają mniej więcej połowę długości przedniego skrzydła i wykazują dymorfizm płciowy w budowie, będąc ząbkowanymi u samicy, zaś piłkowanymi i obustronnie orzęsionymi u samca. Szeroki tułów porasta wełniste owłosienie. Skrzydło przedniej pary osiąga od 19 do 22 mm długości, a jego krawędź zewnętrzna jest załamana kątowo przy wierzchołku trzeciej odnogi żyłki medialnej, co odróżnia ten gatunek od osobnej węgielki Siewersa. Na tylnej krawędzi tegoż skrzydła leży dobrze rozwinięty ząb z włosowatych łusek. Tło skrzydła przedniego jest brunatnofioletowe do ciemnobrunatnego.