mały|Rzym, Via dei Fori Imperiali, odlew z brązu tzw. "Prima Porta" pomnika Augusta, wzniesiony w okresie faszystowskim w latach 30. XX wieku. Ius trium liberorum (Prawo trójki dzieci) – przywilej nadawany obywatelom rzymskim, którzy spłodzili co najmniej trójkę dzieci, pod pewnymi warunkami udzielany także parom wyzwoleńców.
Historia Ustanowiony w celu zwiększenia liczebności wyższych klas społecznych - szczególnie senatorskiej. Wprowadzony za panowania Oktawiana Augusta będący następstwem regulacji: Lex Iulia de adulteriisi, Lex Iulia de maritandis ordinibus 18 r. p.n.e. oraz Lex Papia Poppaea z 9 r. n.e.
Przywilej dawał kobietom - matkom co najmniej trójki (lub w pewnych przypadkach czwórki) dzieci - pełną zdolność czynności prawnych, łącznie ze sporządzaniem testamentów. Ojcom natomiast dawał zwolnienia z obowiązku kurateli oraz pozostawania w związku, do czego obligowało prawo czyli de iure uwalniał mężczyznę od określonych obowiązków rodzinnych. Przywilej mógł być także zastosowany wobec par wyzwoleńców - które spłodziły czwórkę dzieci. Prawo obowiązywało do roku 534 n.e. i zostało zniesione za panowania Justyniana I Wielkiego.