Ewolucja Prawdopodobnie latawiec krasnogrzbiety wyodrębnił się dzięki specjacji allopatrycznej. Barierą była niewielka, lecz głęboka cieśnina Sagewin rozdzielająca wyspy Batanta i Salawati. Latawce krasnogrzbiete występują tylko na północ od niej, podobnie jak cudowronki czerwone (Paradisaea rubra). Cudowronki mniejsze (P. minor) i latawce złotogrzbiete (C. magnificus) występują na południe od Sagewin. Tym samym cieśnina prawdopodobnie przyczyniła się do specjacji dwóch par gatunków: P. rubra i P. minor oraz C. respublicus i C. magnificus. Według badań genetycznych, których wyniki opublikowano w 2009, w rodzaju latawiec królewski (Cicinnurus regius) stanowi klad bazalny, a latawiec krasnogrzbiety i złotogrzbiety to taksony siostrzane (co jest zgodne z opublikowanymi w 1996 wynikami badań, w których wykorzystano jednak wyłącznie sekwencje genu mitochondrialnego cytochromu b). Ich wspólna linia rozwojowa wyodrębniła się około 8,3 mln lat temu, natomiast oddzieliły się od siebie 4,9 mln lat temu. Waigeo i Batanta są częścią ofiolitu. Wyróżniają się endemiczną, wysoce charakterystyczną fauną i florą.