Pokrywy skrzydłowe mniejsze czarniawobrązowe z jaśniejszymi krawędziami, większe – ciemniejsze, brązowe. Lotki I rzędu są ciemnobrązowe, II rzędu – czarniawobrązowe, III rzędu – ciemnoszkarłatne z czarnymi końcówkami; wszystkie lotki mają szkarłatne krawędzie o różnym odcieniu i zasięgu. Kuper, pokrywy nadogonowe i wierzchnia strona sterówek czarnobrązowe. Środkowa para sterówek zmodyfikowana, pióra przypominają drut; zawijają się, tworząc sierpowaty kształt. Są krótsze i mocniej zawinięte niż u latawców złotogrzbietych, niekiedy niemal zamykają się, tworząc okrąg. Opalizują głównie fioletowo-niebiesko z widocznym udziałem magenty. Broda i górna część gardła jedwabiście czarna z połyskiem od miedzianobrązowego po fioletowy. Obszar od środkowej części gardła po brzuch zajmuje duża połać gładko ułożonych, błyszczących, szmaragdowozielonych piór. W odpowiednim oświetleniu mogą wyglądać również na niebieskofioletowe aż po czerwonofioletowe. W dolnej części tego obszaru największe, najbardziej wysunięte po bokach ciała pióra mają opalizujące turkusowozielono końcówki. Część piór w środkowej części gardła ma pośrodku błyszczącą, turkusową plamkę. Pozostała część spodu ciała ma kolor sepii, wykazuje fioletowy połysk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Latawiec krasnogrzbiety · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.