Ekologia i zachowanie Latawce krasnogrzbiete zamieszkują głównie wyżynne lasy. Rzadziej pojawiają się w lasach w środkowych piętrach gór oraz w nizinnych lasach deszczowych. Dolna granica zasięgu to około 300 m n.p.m. Górną wyznaczają prawdopodobnie szczyty górskie większych wysp, sięgające od około 1000 do 1200 m n.p.m.
Żywią się owocami i stawonogami. Być może dołączają do wielogatunkowych grup ptaków, by razem żerować. W niewoli obserwowano zwracanie niektórych pokarmów, z czego część była ponownie połykana. Większe kawałki owoców są przesuwane z końca dzioba do tyłu, a dalej wpychane językiem do tyłu i w dół. Z dużymi owadami prostoskrzydłymi latawce krasnogrzbiete radzą sobie przez przytrzymanie ich stopą na gałęzi oraz usunięcie czułków, odnóży i innych twardych części. Samce przed zjedzeniem dużego fragmentu pokarmu układają odpowiednio upierzenie, by ochronić je przed zabrudzeniem. Po jedzeniu wycierają dziób o żerdź i czyszczą upierzenie, podobnie jak inne cudowronki. Niewiele wiadomo o zachowaniu latawców krasnogrzbietych, ponieważ są jednymi ze słabiej poznanych cudowronek.