Marcel François Paul Landowski (ur. 18 lutego 1915 w Pont-l’Abbé, zm. 22 grudnia 1999 w Paryżu) – francuski kompozytor.
Życiorys Syn Paula Landowskiego, rzeźbiarza pochodzenia polskiego. Jego pradziadkiem był Henri Vieuxtemps. Od 1922 roku uczył się gry na fortepianie u Marguerite Long, uczęszczał też do szkoły dyrygenckiej Pierre’a Monteux. W latach 1934–1939 studiował w Konserwatorium Paryskim, gdzie jego nauczycielami byli Noël Gallon (fuga), Henri Büsser (kompozycja) i Philippe Gaubert (dyrygentura). Jego talent zwrócił uwagę Arthura Honeggera, który został doradcą Landowskiego w zakresie kompozycji.
Pełnił funkcję dyrektora konserwatorium w Boulogne-Billancourt (1959–1961) i dyrektora muzycznego Comédie-Française (1961–1965). Pracował też we francuskim Ministerstwie Kultury na stanowisku inspektora generalnego szkolnictwa muzycznego (1964–1975), kierownika departamentu muzyki (1966–1970) i departamentu opery i baletu (1970–1974). Od 1975 do 1977 roku pełnił też funkcję generalnego inspektora muzyki w Ministerstwie Edukacji. W latach 1977–1979 kierował wydziałem kultury w magistracie Paryża. Od 1980 do 1991 roku był dyrektorem Théâtre du Châtelet. Od 1991 roku był członkiem zarządu wydawnictwa muzycznego Editions Salabert.