Podczas oblężenia Paryża i Komuny Paryskiej pozostaje wierna swoim ideałom i dalej pełni służbę w szpitalu, wyróżniając się ogromną gorliwością i poświęceniem.
Pod tym względem opinie lekarzy i personelu szpitalnego są jednogłośnie pozytywne. Profesor Broka napisał: «Pani Brès, zgodnie z moją sugestią, została wyznaczona na tymczasową stażystkę. Na tym stanowisku podczas dwóch oblężeń Paryża, aż do lipca 1871 roku, pełniła służbę z dokładnością, której nie zakłóciło nawet bombardowanie szpitala. Polecone jej zadania zawsze były prawidłowo wykonane, a jej postawa była nienaganna».Podczas rozpoczęcia czwartego roku studiów, w październiku 1871 roku, prosi o możliwość przystąpienia do egzaminu, który pozwoliłby odbyć jej praktyki w Hôpitaux de l'Assistance publique. Prośba, pomimo poparcia profesora Broki, została jednak odrzucona, a dyrektor szpitala kierował się następującą motywacją: «Gdyby chodziło tylko o Pana osobę, myślę, że pozwolenie zostałoby udzielone. Niestety Rada nie może w ten sposób zawęzić tej kwestii i rozpatrując konsekwencje, jakie wywarłaby ta decyzja na przyszłość, zarząd nie może udzielić pozwolenia na takową innowację, która wiązałaby się z wieloma niedogodnościami, na które musiałby narazić się nasz zarząd».Madeleine Brès nie nalega.