Ludwik Hering (ur. 2 lipca 1908 w Warszawie, zm. 4 grudnia 1984 tamże) – polski pisarz, autor opowiadań okupacyjnych. Mentor Mirona Białoszewskiego, z którym współtworzył Teatr Osobny. Najbliższy przyjaciel i partner Józefa Czapskiego, który napisał o nim: „Nie śmiem nazwać go moim uczniem, bo sam w swoim czasie zawdzięczam mu swoją wizję malarską”.
Życiorys Pochodził z warszawskiej inteligenckiej rodziny kalwińskiej. Podjął naukę w Szkole Rysunkowej im. Gersona, ale w wieku 19 lat, pod wpływem m.in. samobójstwa ojca, przerwał ją. Dzięki przyjacielowi ojca, dostał pracę bibliotekarza w sanatorium w pałacu Małachowskich w Nałęczowie. W 1933 wrócił do Warszawy, rozważając rozpoczęcie studiów na Akademii Sztuk Pięknych, pomimo zniechęcającej „zatęchłej atmosfery skostniałej secesji”. W 1934 na wystawie kapistów w siedzibie IPS-u poznał wystawiającego tam Józefa Czapskiego, z którym nawiązał wkrótce długą i zażyłą relację. Czapski zaczął nauczać Heringa malarstwa, w 1936 obaj zamieszkali w domu w Józefowie, gdzie do 1939 zajmowali się pracą pisarską i malarską (Hering nie publikował wtedy swojej twórczości).