Tambja gabrielae – gatunek ślimaka z rzędu nagoskrzelnych i rodziny Polyceridae. Zamieszkuje wody przybrzeżne Indonezji, Filipin oraz Papui-Nowej Gwinei.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2005 roku przez Martę Polę, J. Lucasa Cerverę i Terrence’a M. Goslinera na podstawie dziewięciu okazów. Jako miejsce typowe wskazano wody Cieśniny Lambeh u północnych wybrzeży Celebesu. Holotyp odłowiono w 2002 roku. Epitet gatunkowy upamiętnia Gabrielę Polę, bliską krewną pierwszej autorki. W 2006 roku ta sama trójka autorów dokonała analizy filogenetycznej podrodziny. W jej wynikach gatunek ten znalazł się w nierozwikłanej politomii z Tambja morosa oraz większym kladem, obejmującym Tambja sagamiana, Tambja verconis i Tambja stegosauriformis.

Morfologia thumb|left|Rozciągnięty osobnik thumb|left|Widok z boku thumb|left|Widoczny przód głowy Ślimak o wydłużonym ciele osiągającym do 45 mm długości. Powierzchnia ciała jest gładka. Podstawowa barwa ciała jest ciemnozielona do niemal czarnej z występującymi na niej jaskrawożółtymi wzorami. Rinofory są jaskrawożółte, a ich osłonki ciemnozielone. Na grzbietowej stronie przodu ciała leżą dwie jaskrawożółte łaty – jedna między rinoforami, a druga bliżej skrzeli.