Urszula Wińska (ur. 28 marca 1902 w Dynowie, zm. 1 grudnia 2003 w Gdańsku) – polska filolog w zakresie polonistyki.

Życiorys Urodziła się jako Urszula Wandasiewicz. Od 1922 studiowała polonistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, po roku przeniosła się na Uniwersytet Jagielloński. W 1927 uzyskała dyplom i uprawnienia do pracy jako nauczycielka języka polskiego, pracowała w Ropczycach, a później w Bochni. W 1932 przedstawiła przygotowaną pod kierunkiem prof. Ignacego Chrzanowskiego rozprawę „Poczucie samotności duchowej w życiu i w poezji Juliusza Słowackiego” i uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych. Po wybuchu II wojny światowej została ewakuowana do Poddębców koło Łucka, skąd powróciła do Bochni 20 września 1939Urszula Wińska, Tom 1817/WSK, Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa. Podczas okupacji niemieckiej wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej i kolportowała prasę konspiracyjną, prowadziła również tajemne nauczanie języka polskiego. 21 czerwca 1941 została aresztowana i osadzona w więzieniu na Montelupich, skąd 9 września 1941 została przetransportowana do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Była więziona do oswobodzenia przez Armię Czerwoną 30 kwietnia 1945.