Friedrich Wiese (ur. 5 grudnia 1892 w Nordhastedt, zm. 13 lutego 1975 w Gießen) – niemiecki generał piechoty, uczestnik I i II wojny światowej, w tym agresji na Polskę i Francję oraz ataku na Związek Radziecki.
Życiorys Po wybuchu I wojny światowej w dniu 4 sierpnia 1914 roku wstąpił ochotniczo do 84 pułku piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego. Początkowo brał udział w walkach na terenie Francji, a po uzyskaniu stopnia porucznika rezerwy od listopada 1915 roku służył w 147 pułku piechoty, który walczył na terenie Rosji. W końcowym okresie walczył na terenie Kurlandii, zajmując stanowisko dowódcy kompanii karabinów maszynowych. Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany w 1919 roku.
Następnie w latach 1919–1935 służył w policji, służbę rozpoczął w Hamburgu, a ostatnim zajmowanym przez niego stanowiskiem w policji było stanowisko szefa sztabu w Dyrekcji Landespolizei.
Po utworzeniu Wehrmachtu i rozbudowie wojsk niemieckich, powrócił do służby wojskowej w dniu 1 sierpnia 1935 roku, otrzymał wtedy stopień majora. Początkowo służył jako oficer w 69 pułku piechoty, a następnie został dowódcą I batalionu 116 pułku piechoty w Gießen.