Hans Loritz (ur. 21 grudnia 1895 w Augsburgu, zm. 31 stycznia 1946 w Neumünsterze) – zbrodniarz nazistowski w stopniu SS-Oberführera, komendant obozów koncentracyjnych Esterwegen, Dachau i Sachsenhausen.
Życiorys W czasie I wojny światowej służył w armii niemieckiej. Członek NSDAP nr 298668, od 1930 należał także do SS nr 4165, wyróżniony odznakami pierścienia SS i szpady SS. W 1933 r. rozpoczął w Dachau służbę w niemieckich obozach koncentracyjnych. W lipcu 1934 r. Loritz został komendantem obozu Esterwegen, którą tę funkcję pełnił do 1936 r., gdy powrócił do Dachau, by objąć z kolei komendanturę nad tym obozem. Loritz był znany jako jeden z najbardziej brutalnych komendantów obozu w Dachau; odznaczając się osobistym okrucieństwem, przyzwalał też na barbarzyńskie zachowanie strażników. Stanowisko to piastował do 1939 r. Następnie był do 1942 r. komendantem Sachsenhausen. Później służył w okupowanej Norwegii, pełniąc w Oslo funkcję szefa Gestapo.