Zgromadzenie Synów Matki Bożej Bolesnej lub Doloryści – nieistniejący zakon bezhabitowy założony przez kapucyna, bł. Honorata Koźmińskiego (1829-1916), 8 grudnia 1893 w Nowym Mieście nad Pilicą i funkcjonujący do 2016 r., kiedy to został połączony z Zakonem Braci Mniejszych (franciszkanami).
Historia Zgromadzenia okres do I wojny światowej Zgromadzenie Synów Matki Bożej Bolesnej powstało 8 grudnia 1893 r. w Nowym Mieście nad Pilicą. Jego założycielem był kapucyn z tamtejszego domu zakonnego bł. o. Honorat Koźmiński.
Jest to jedno z wielu zgromadzeń tzw. „honorackich””Sercanki” (opieka nad dziećmi i praca w szkołach), „Imienia Jezus” (działalność opiekuńczo-wychowawcza), „Honoratki” (apostolat wśród ludności robotniczej), „Obliczanki” (kult Oblicza i apostolstwo wynagradzające), „Wspomożycielki” (wspomaganie opuszczonych żyjących i zmarłych), „Niepokalanki” (apostolstwo wśród ludności miejskiej), „Pocieszycielki” (apostolstwo dobrej książki i prasy), „Pasterzanki” (opieka nad dziewczętami moralnie zaniedbanymi), „Felicjanki” (opieka nad dziećmi i staruszkami), „Kapucynki” (modlitwa i ofiara w klauzurze), „Posłanniczki” (Instytut Świecki), „Służki” (apostolstwo wśród ludności wsi), „Serafitki” (praca wśród biednych i opuszczonych), „Franciszkanki” (posługa chorym), „Westiarki” (troska o świątynie), „Sługi Jezusa”