Neologizm ten jest jednym z bardziej znanych obecnie przykładów stosunkowo częstej konstrukcji językowej w języku polskim, tj. pejoratywnych neologizmów motywowanych nazwiskami polityków i występującej w kontekście dyskursu politycznego. Istnieją także warianty kaczologia, superkaczyzm, hiperkaczyzm, ultrakaczyzm i ekstrakaczyzm. Pejoratywnym przeciwieństwem kaczyzmu jest natomiast „antykaczyzm”. W języku polskim funkcjonują liczne podobne neologizmy polityczne, np. lepperyzm, wałęsizm, korwinizm, tuskizm, gowinizm, ziobryzm; mogą też odnosić się do polityków zagranicznych, np. stalinizm, hooveryzm, maccartyzm, taczeryzm. Są one zwykle pejoratywne, budowane na bazie pojęć typu totalitaryzm, faszyzm, komunizm, nazizm. Niektóre z tych wyrażeń trafiły już do Narodowego Korpusu Języka Polskiego; aczkolwiek w 2020 r. kaczyzm nie znajdował się w nim jeszcze (ani w Słowniku Języka Polskiego, natomiast miał wpis w Wikisłowniku).
Celem takich wyrażeń jest podkreślenie granic „my” vs. „inni”, i łatwe, pejoratywne „zaszufladkowanie” przeciwników