mały Karol Jastrzębski (ur. 27 stycznia 1882 w Tarnopolu, zm. 7 stycznia 1966 we Lwowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, kanonik, w latach 1946-1948 administrator Bazyliki Metropolitalnej we Lwowie, następnie, aż do śmierci duszpasterz w tejże świątyni.
Życiorys Pochodził z ubogiej rodziny polskiej, typowej dla obszaru Galicji Wschodniej: ojciec pracował jako szewc, matka zajmowała się prowadzeniem domu. Pierwsze lata życia związał z Tarnopolem - tam też ukończył kolejno szkołę powszechną z wynikiem celującym oraz Wyższe Gimnazjum.
Od jesieni 1902 r. rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne na Uniwersytecie Lwowskim, połączone z formacją w miejscowym Seminarium Duchownym. Po ukończeniu II roku studiów, został skierowany przez abp. Józefa Wilczewskiego na studia zagraniczne do Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Innsbrucku. W czasie pobytu w Austrii otrzymał święcenia subdiakonatu, diakonatu i prezbiteratu. Przygotowywał rozprawę doktorską, poświęconą kwestii zawarcia konkordatu między Stolicą Apostolską a monarchią austro-węgierską w 1855 r. Stopnia naukowego jednak nie uzyskał, z powodu negatywnego wyniku egzaminu. Następnie powrócił do Lwowa, z zamiarem podjęcia zwyczajnej posługi duszpasterskiej. W 1906 r.