Planował ukryć się wraz z rodziną u znajomego chłopa na wsi.

Równolegle, przy nadarzającej się okazji jednodniowego wyjazdu swojego syna Abrahama do Lwowa (pracował on w warsztacie wojska niemieckiego w Sanoku i wystarał się o towarzyszenie sierżantowi niemieckiemu w udaniu się tam 17 września 1942) polecił mu zostać tam i znaleźć pomoc u poleconej kobiety, Paszkudzkiej, żony dr. Augusta Paszkudzkiego Według relacji Abrahama Wernera pani Paszkudzka ze Lwowa była przyjaciółka pani „Dąbrowskiej” z Sanoka, będącej dyrektorką żeńskiego gimnazjum, która pośredniczyła w całym kontakcie oraz przyjęła zdeponowaną przez Leona Wernera kwotę 5 tys. zł. (już we Lwowie Abraham Werner wnioskował u Paszkudzkiej o dosłanie przez „Dąbrowskiej” kwoty pieniędzy, czego nie doczekał opuszczając to miasto). W tejże relacji nastąpiła prawdopodobnie pomyłka co do nazwiska rzekomej „Dąbrowskiej”, jako że od 1936 do 1939 dyrektorką Prywatnego Liceum i Gimnazjum Ogólnokształcącego Żeńskiego im. Emilii Plater w Sanoku była dr Zofia Skołozdro, wcześniej pracująca w szkołach lwowskich, w tym w Prywatnym Gimnazjum Zofii Strzałkowskiej we Lwowie, gdzie był także zatrudniony mąż Paszkudzkiej, dr August Paszkudzki..