180 m³.
W środku znajdują się dwa dzwony i sygnaturka. W czasie II wojny światowej dzwony prawdopodobnie zakopano pod dzwonnicą. Po wojnie wróciły na miejsce.
Dzwonnica jest wpisana do rejestru zabytków (A-535 z 21 listopada 1994).mały|Plebania na zdjęciu z 1987|lewo Plebania Jest drewniana. Została zbudowana w 1913 z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. W. Ramotowskiego. Po 1945 była remontowana. W latach 50. XX wieku plebanię rozbudowano od południa i oszalowano z zewnątrz. W 1976 wymieniono pokrycie dachowe na blachę ocynkowaną.
Plebania została zbudowana w konstrukcji zrębowej na planie prostokąta, stoi na wysokiej ceglanej podmurówce, jest podpiwniczona. Więźba dachowa jest drewniana krokwiowa-stolcowa. Stropy są drewniane i płaskie. Ściana frontowa jest dwukondygnacyjna. Na parterze wydzielono werandę, nad którą jest facjata poprzedzona tarasem. Facjatę wieńczy trójkątny spłaszczony szczyt. Plebania jest nakryta dachem naczółkowym. Nad facjatą dach jest dwuspadowy. Od południa dobudowano część domu, jest ona niższa niż korpus budynku i przykryta trójpołaciowym dachem. Z tyłu umieszczono wydłużony taras, a na ścianie południowej niewielki taras, pod którym znajduje się zejście do piwnic.