Siły przeciwników Do 1943 roku na Nowej Brytanii i pobliskiej, mniejszej wyspie, Nowej Irlandii, zgromadzono ponad 100 000 japońskich żołnierzy i cywilów. Znajdowali się oni w dyspozycji 8 Grupy Armijnej pod dowództwem gen. Hitoshiego Imamury: 17 Dywizja (11 429 personelu z chwilą zakończenia wojny); 38 Dywizja (13 108); 39 Brygada (5 073); 65 Brygada (2729); 14 Pułk (2444); 34 Pułk (1879) i 35 Pułk (1967). Razem te formacje osiągnęły siłę równą czterem dywizjom. Wojska marynarki wojennej stanowiły odpowiednik jeszcze jednej dywizji. Pod koniec wojny te japońskie siły zajmowały teren ograniczony tylko do Rabaulu i otaczającego go półwyspu Gazelle. Oddziały te nie miały wsparcia morskiego, ani powietrznego i były coraz bardziej izolowane, a ostatecznie odcięte od zaopatrzenia wskutek działań aliantów, co oznaczało, że garnizon pozostawał w dużej mierze osamotniony. Rzeczywiście, bezpośrednia komunikacja pomiędzy Rabaulem, a Japonią została zerwana w lutym 1943 roku i przywrócona dopiero po wojnie.