Wyschnięte owocniki po namoczeniu odżywają i nabierają jędrności. Blaszki Rzadkie, przyrośnięte, kremowe, o szerokości do 2 mm, blaszeczek zazwyczaj brak. Trzon Wysokość 1,5–3,0 cm, grubość poniżej 1 mm, nitkowaty, wewnątrz pusty, walcowaty, często wygięty lub pofalowany. Powierzchnia naga, na wierzchołku jasna, poza tym czarnobrązowa. Podstawa lekko nabrzmiała i pokryta krótkimi, cienkimi włókienkami. Brak osłony. Miąższ W kapeluszu kremowy, o łagodnym zapachu i smaku. Zarodniki Zarodniki 9–12 × 4-5 µm, eliptyczne do eliptyczno-podłużnych w widoku z przodu, nierówne z profilu, cienkościenne, szkliste, z inkluzjami wakularnymi, nieamyloidalne, pory rostkowe niewidoczne. Gatunki podobne Marasmius curreyi charakteryzuje się pomarańczowo-brązowym, różowo-brązowym do płowożółtego, bruzdowo-prążkowanym, często pępkowatym kapeluszem i włoskami na jego powierzchni (konieczna lupa). Uważa się, że jest jednym z rzadziej spotykanych grzybów, ale biorąc pod uwagę jego wszechobecny substrat (martwe łodygi roślin), jest bardziej prawdopodobne, że jest po prostu przeoczany ze względu na swoje miniaturowe wymiary. Często owocnikuje jednocześnie z kilkoma innymi grzybami trawnikowymi, w tym stożkówką miękką (Conocybe apala), Panaeolina foenisecii, polówką półkulistą (Agrocybe pediadess) i czernidłówką łodygową (Coprinopsis friesii).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Twardzioszek czerwonobrązowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.