W 1986 Chan Chan wpisano na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jest ono obecnie poważnie zagrożone erozją przez ulewne deszcze wywoływane w tym rejonie przez El Niño.
Etymologia Językoznawca Rodolfo Cerrón-Palomino zaproponował etymologię toponimów w języku keczua. Zgodnie z jego hipotezą zarówno formę <Chanchan>, jak i warianty <Cauchan> i <Canda> można wyjaśnić za pomocą etymonu języka keczua *kanĉa oznaczającego „zagrodę, ogrodzenie, zamknięte miejsce” oraz toponimicznego morfemu języka keczua *-n (prawdopodobnie o etymologii ajmara). W związku z tym obecna wymowa może być wynikiem „pułapki ortograficznej”, ponieważ pierwotnie che <ch> było używane do reprezentowania dźwięku zwierciadła tylnojęzykowego /k/ na początku wyrazu. Pierwotnie toponim brzmiałby *kanĉa-n(i) „(miejsce), gdzie jest mnóstwo ogrodzeń i zagród”, co w wyniku kwechualizacji dało fonetyczne /kantʃáŋ/ w słowie <Chanchán>. Zgodnie z tą propozycją toponim nie brzmiałby Mochica ani Quingnam, nie byłby też aż tak stary, lecz zostałby narzucony z języka keczua.
Przypisy
Linki zewnętrzne UNESCO World Heritage Center: Chan Chan
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Peru Kategoria:Zabytki Ameryki Kategoria:Kultura tubylczych ludów Ameryki Południowej Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Peru