We wrześniu 1939, po wkroczeniu oddziałów Wehrmachtu do Torunia, został aresztowany i osadzony w Forcie VII. Zwolniony po kilku dniach, w październiku 1939 roku wrócił do parafii. W czasie II wojny światowej pomagał i ukrywał wielu mieszkańców Torunia oraz księży z diecezji chełmińskiej, którym groziła śmierć lub wysyłka do obozu koncentracyjnego. Mimo zakazu organizował nocne pogrzeby zmarłych na tyfus lub zamęczonych w obozie przesiedleńczym w Toruniu, tzw. „Szmalcówcę”.
W 1945 roku został aresztowany przez wojska radzieckie i wywieziony do obozu w Ciechanowie. Dzięki wsparciu parafian, którzy wymusili na władzach obozu zwolnienie księdza, ks. Goga wrócił do Torunia. Krótko po wojnie wspierał materialnie toruńskich repatriantów oraz ubogich mieszkańców Mokrego, a także spłacił długi zaciągnięte na budowę kościoła. W 1948 został proboszczem parafii Chrystusa Króla w Toruniu.
Zmarł 19 września 1971. Pochowany został na cmentarzu parafialnym NMP przy ul. Wybickiego.
Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Odznaką Tysiąclecia Państwa