Dwanaście batalionów rosyjskiej piechoty i sześć baterii artylerii rozlokowało się na długości zaledwie ośmiu kilometrów wzdłuż drogi Węgajty – Jonkowo – Mątki – Kajny – Barkweda. Kamienskiemu w przygotowaniu do obrony pomógł fakt, że Francuzi zaatakowali dopiero około godziny 15:00, opóźnienie spowodowane było rozkazami Napoleona dla Murata.
Kiedy Francuzi w końcu ruszyli na Jonkowo, Rosjanie początkowo stawiali opór, wykorzystując ogień dział i muszkietów. Niemniej wskutek taktycznego rozlokowania w wąwozach i pozostawienia Francuzom wysokich terenów, Rosjanie wkrótce byli zmuszeni do wycofania się pod presją ataku francuskiego. Główne siły rosyjskie rozpoczęły odwrót w kierunku Miłakowa i przepraw na Pasłęce.
Tymczasem późnym popołudniem Soult z 24. pułkiem lekkim i 4. pułkiem liniowym rozpoczął atak z flanki i po zaciekłej walce wypchnął zaskoczonych Rosjan poza Łynę, zdobywając niezniszczony most w Barkwedzie. Gdy zapadała noc i pozycje rosyjskie były całkowicie zagrożone, Bennigsen postanowił już nie czekać i nakazał przyspieszyć odwrót. Zlecił Kamienskiemu wycofać się w kierunku Dąbrówki (niem. Deppen), gdzie mieli przekroczyć Pasłękę.
Wynik W bitwie Rosjanie stracili około 800 żołnierzy, w tym 8 zabitych oficerów. Zmuszeni też byli porzucić sześć dział i trzystu jeńców na polu bitwy.