Odznaka orderu była tu zawieszona na „rucianym herbie” Wettinów.
Ustanowiony w 1866 srebrny krzyż zasługi orderu ernestyńskiego nadawany podoficerom i niższym urzędnikom miał formę krzyża ernestyńskiego, ale nie był emaliowany.
Order ernestyński noszony był na karmazynowej wstędze z zielonym paskiem na każdym boku, przy I klasie z prawego ramienia na lewy bok.
Order nie wygasł po 1918 roku, lecz był do 1936 nadawany (wszystkie klasy) przez b. księcia koburskiego Karola Edwarda i po 1955 (tylko I klasa) przez księżnę wdowę meiningeńską Klarę Marię (teściową Ottona Habsburga). Otrzymali go tylko jej wnukowie z rodziny Habsburgów oraz ok. 10 bliskich przyjaciół rodziny.
Baretki Orderu Ernestyńskiego 110pxwstążkapodstawowa 110pxKrzyż KawalerskiII klasy z Mieczami 110pxKrzyż KawalerskiI klasy z Mieczami
Odznaczeni
Bibliografia Gustav Adolph Ackermann, Ordensbuch sämmtlicher in Europa blühender und erloschener Orden, Annaberg 1855, s. 79–82 Bernard Burke: The book of orders of knighthood and decorations of honour of all nations. Londyn: Hurst and Blackett, 1858, s. 272 Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Przepisy obowiązujące posiadaczy orderów, odznaczeń, medali i odznak. Warszawa 1939, s. 460, 462, 465
Kategoria:Ordery domowe Kategoria:Saskie odznaczenia