Adam Biedroń-Kalinowski (ur. 13 sierpnia 1898 w Krakowie, zm. 1970 w Łodzi) – polski działacz niepodległościowy, pułkownik pożarnictwa, oficer rezerwy Wojska Polskiego, komendant Warszawskiej Straży Ogniowej.
Życiorys Urodził się 13 sierpnia 1898 w Krakowie, w rodzinie Antoniego.
4 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Od 15 lipca 1915 walczył na froncie wschodnim I wojny światowej w szeregach 4 pułku piechoty. Początkowo był sekcyjnym w 9. kompanii III batalionu, a później w 8. kompanii II batalionu. Ranny, od 12 sierpnia do 23 listopada 1915 był pacjentem Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku. 27 marca 1916 awansowany na sierżanta. 19 kwietnia 1916 był odnotowany w komendzie 4 pp. Wiosną 1917 został wymieniony we wniosku o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.
W 1922, w stopniu porucznika rezerwy, posiadał przydział do 7 pułku piechoty Legionów w Chełmie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3499. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Był wówczas przydzielony w rezerwie do 25 pułku piechoty w Piotrkowie.