Roncus lubricus – gatunek zaleszczotka z rodziny Neobisiidae.
Taksonomia Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1873 roku przez Ludwiga Carla Christiana Kocha. Jako miejsce typowe wskazano Bloxworth w angielskim hrabstwie Dorset. W 1882 roku gatunek podzielony został przez Ödöna Tömösváry’ego na podgatunki nominatywny i Roncus lubricus cavernicola, jednak w 1932 roku Max Beier dokonał ich synonimizacji. W 1983 roku Giulio Gardini dokonał redeskrypcji gatunku.
Morfologia Zaleszczotek ten ma niepodzielone tergity i sternity oraz wszystkie cztery pary odnóży krocznych pozbawione kolców na biodrach oraz zwieńczone dwuczłonowymi, podzielonymi na metatarsus i telotarsus stopami. Szczękoczułki zwieńczone są szczypcami; ich palec ruchomy ma kilka ząbków oraz nierozgałęziony wyrostek zwany galea, na którym przedśrodkowo osadzona jest szczecinka galealna. Szczękoczułki zaopatrzone są w rallum, którego wszystkie ostrza mają na przedzie drobne ząbkowanie. Na prosomie (głowotułowiu) występuje jedna para oczu zaopatrzonych w soczewki. Nogogłaszczki zaopatrzone są w szczypce, na których palcach znajdują się ujścia gruczołów jadowych. Palec nieruchomy nogogłaszczków ma trichobotria ist oraz isb położone pomiędzy dystalną a nasadową grupą trichobotriów.