Bardacha (pod szafą), któremu ostatecznie zakupił fałszywy paszport za kilka tysięcy dolarów i oddelegował w bezpieczniejsze miejsce do Zimej Wody.

Latem 1946 został aresztowany przez Sowietów z uwagi na podejrzenia o działania konspiracyjne, podczas śledztwa osadzony w więzieniu przy Łąckiego, a po dwóch tygodniach zwolniony. W obliczu zagrożenia kolejnym aresztowaniem wyjechał ze Lwowa do Polski w grudniu 1946. Zamieszkał u swej siostry Kazimiery w Krakowie. Wówczas, po bracie Bronisławie miał objąć spadek – majątek w Wąkoli, i zamieszkać tam. Oskarżony o zaniżenie jego wielkości (co miało skutkować tym, że nie podlegała reformie rolnej) w 1947 został aresztowany przez służby komunistycznej Polski Ludowej. Przez kilka miesięcy był przetrzymywany w więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie oraz w obozie pracy w Mielęcinie. Na wolność wyszedł chory, a stan zdrowia pogarszała rozłąka z bliskimi (syn na zesłaniu, a żona we Lwowie).

Pracował jako wykładowca języka rosyjskiego w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach. Został zatrudniony jako kontraktowany nauczyciel języka rosyjskiego na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie na czas od 1 października 1949 do 31 sierpnia 1950.