Przylistki są zielonkawe lub sine, niemal błoniaste, na 2/3 długości przyrastają do ogonków liściowych, nieprzyrośnięta część ma lancetowaty kształt, gruczołowate i strzępiasto-ząbkowane na brzegu, ze spiczastym wierzchołkiem. Kwiaty Pojedyncze, wyrastające z kątów pędów, osadzone na zwykle purpurowoczerwonych szypułkach o nierównej długości (dłuższych lub nieco krótszych od liści), są krótko owłosione lub niemal nagie, z dwoma równowąskimi podkwiatkami. Mają działki kielicha o podługowato lancetowatym lub jajowato lancetowatym kształcie i dorastające do 5–6 mm długości, z trzema żyłkami, brzegi wąsko błoniaste lub orzęsione na brzegu, z pstrym wierzchołkiem. Korona kwiatu mierzy 1,2–2,2 cm średnicy. Płatki są odwrotnie jajowate, mają czerwonopurpurową lub ciemnopurpurową barwę (w dolnej części są zwykle jasne) oraz 7–14 mm długości, boczne płatki są słabo brodate lub nagie, płatek dolny jest biały z fioletowymi prążkami u nasady, mierzy 1,2-2,2 cm długości, posiada obłą mocną lub smukłą ostrogę o długości 3-8 mm, z tępym wierzchołkiem, jest prosta lub lekko zakrzywiona do góry. Główka pręcika osiąga około 2 mm długości, ostroga dwóch przednich pręcików jest smukła i ma do 4 mm długości oraz około 0,3 mm średnicy. Zalążnia jest niemal kulista, zwykle pokryta krótkimi, sztywnymi włosami lub niemal gładka.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Viola variegata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.